دوره‌ی نوجوانی دوره‌ای ست که یادمان می‌دهند و فرا می‌گیریم. دوره‌ی جوانی دوره‌ای ست که زیاد یاد گرفته‌ایم و زیاد می‌دانیم. سن که بالا می‌رود تازه دانسته‌هامان را درک می‌کنیم، نادانسته‌ها آزرده می‌کند خاطرمان را، فرق چیزهایی را که یادمان داده‌اند با چیزهایی را که به خوردمان داده‌اند می‌فهمیم، و تازه شروع می‌کنیم به پیر شدن. حوالی ما به این پیر شدن آگاهی می‌گفتند؛ می‌گفتند خِرد. خوشبختانه البته حوالی ما مردم به این زودی‌ها پیر نمی‌شوند. همه جوانی می‌کنند و روز به روز ماشاءالله جوان‌تر می‌شوند و حتی گاهی کودکتر از روز نخست از دنیا می‌روند.

*طبیعتن اشاره دارد به این قصه.

Advertisements