آرام بگیر برگ سبز تابستان. پاییز که زرد غربت بریزد به رگ رگت٬ سوز زمستان که در رسد و حُکمت به سقوط ناگزیر دهد٬ هم شاید حسرت درخت بشوی. هم شاید بدانی آن روز٬ که چه دلخواه بوده‌ای امروز.

Advertisements