گفتنِ «دوستت دارم» مثل نشان دادن کارت قرمز است. از جیبت که در آمد، نمی‌شود پسش گرفت. گیرم لحظه‌ی سرخش، آنِ دل‌دل کردن باشد و تردید. تیری ست اما که از چله رها بشود، بازگشت ندارد. خواستی دست آخر پشیمان نشوی٬ باید صحنه را به وقتش خوب رصد کرده باشی؛ انگار کن مثل گرگ. گیرم بازی که تمام شد، داور بتواند بنشیند و بگوید: «آدم جایزالخطا ست خب!» گیرم داور زیاد هم دست و دلش بلرزد٬ همان بهتر که چهار گوشه‌ی زمین سبز را ببوسد و عطایش به لقا ببخشد.

Advertisements