طول و عرض عاشقی چون منی را آسان می‌شود اندازه زد؛ هم‌قد اندوه و هم‌وزن فرو‌شکستن است به‌وقت خداحافظی. عاشق‌ها هم که دو دسته‌اند؛ آن‌ها که در روزی٬ روزگاری٬ خداحافظی امید می‌بندند و آن‌ها که بیم لحظه‌ی خداحافظی خواب می‌رباید از چشمانشان. وانگهی٬ من از قبیل سومم؛ بدایت درود٬ از همان لحظه‌ی نخست ٬لحظه‌لحظه٬ در دل با معشوق وداع می‌گویم و دمادم بدرود را معاشقه می‌کنم. شاید این‌طور درد بی‌درمان گاه واپسین خفیف‌تر بشود شاید. بگذار اندازه که می‌زنند٬ بگویند عاشقیش کوتاه بود؛ سبک بود؛ مگس‌وزن بود و کوتوله حتی.

Advertisements