آن چیزی که جهنم را جهنم‌تر می‌کند «حسرت بهشت» است. «جاودان» هم چیزی نیست جز آینده‌ای که تغییر ندارد. حکم کلی صادر نمی‌کنم. شما را به هیچ ضمیر مایی با خود جمع نمی‌بندم مبادا به کسی بر بخورد! من ٬خود من٬ خود را ٬در این سرزمین٬ در میانه‌ی جهنم حس می‌کنم؛ حسرت مدام یعنی! مانده‌ام این‌ها که به خدا و دوزخش باور ندارند چطور این همه نشانه را انکار می‌کنند. کافی ست چشم بگردانند و همه جا خدا را ببینند؛ حس کنند؛ نفس بکشند. چشم‌ها را که بگشایند ایمان آوردن آسان است. مگر دوزخ ٬لبالب٬ دروغ و تقلب و خیانت نیست؟ در سرزمینی که هر کس از دستش بربیاید می‌درد و دروغ می‌گوید و تقلب می‌کند و نارو می‌زند٬ چه جای شکایت است از حکومت؟! حکومت فقط دارد میزبانی کاربلدترها را می‌کند؛ همین. این‌جا سرزمین مقدسی است؛ دوزخ جاودان خدایان! لطفن پیش از ورود ایمان بیاورید.

Advertisements