سال ۸۴ اواخر خدمت سربازی بود توی یکی از دانشگاه های نظامی تهران. شش ماهی از انتخابات ریاست جمهوری گذشته بود. اینترنت دیگر پدیده‌ای جدید به شمار نمی‌آمد و دستکم استادان و دانشجویان زیادی به استفاده از آن عادت کرده بودند. مجموعه‌ی ریاست دانشگاه همراه با مو‌ج تحولات تغییر کرد. برنامه‌ی ریاست جدید دانشگاه راه اندازی دانشکده طب نظامی بود که در اولین جلسه ای که در دانشکده‌ی پزشکی داشتیم رسمن اعلامش کرد. از یک نظامی آگاه هم درخواست شده بود تا در جلسه حضور داشته باشد و درباره‌ی اولویت های علمی دپارتمان و به‌تبع دانشکده‌ی طب نظامی مشاوره بدهد. در حقیقت بنا بود ایشان به هیات علمی نشان دهد که سرخط‌های روز و دغدغه‌های جنگی چنان دانشکده‌ای چه‌ها می‌تواند باشد.

آن روز حضرتش مهم‌ترین و کلیدی‌ترین مبحث را در طب نظامی روز دنیا «Cyber Attack» اعلام نمود و خواست دانشکده در آینده تمرکز ویژه‌ای بر این مساله داشته باشد و حتمن راه‌های درمان و پیشگیری از صدمات ناشی از حملات سایبر را در اولویت‌های پژوهشی و درمانی خود بگذارد. در توضیح هم با اعتماد به نفسی مثال‌زدنی فرمود: «ما هنوز دقیقن نمی دانیم سایبر اتک چه دامنه‌ی قدرتی را در بر می‌گیرد ولی نظر به اطلاعات محرمانه، این اصطلاح در حال حاضر به قدرتی اطلاق می‌شود که پنتاگون در اختیار دارد و با استفاده از آن می‌تواند مانیتور کامپیوترهای شخصی را از طریق اینترنت توی صورت کاربر خرد کند. شیشه‌ی مانیتور هم طبیعتن آسیب جدی به چشم‌ها و بقیه‌ی بافت‌های سر و گردن وارد می‌کند. باید راهی برای مقابله با خرده شیشه‌ها پیدا کرد!» داشت از ما می‌خواست فکری به حال عنوان درسی «Cyber Attack» بکنیم در دانشکده پزشکی. فکر کنید!

دروغ چرا! آن روز من هم بین مدعوین بودم و اولین بار بود چنان اصطلاحی به گوشم می‌خورد و گمان کردم لابد این جناب سرهنگ مطلع چیزی می داند که من نمی‌دانم. بعد هم که رییس دانشگاه خیلی صریح از فرمایش ایشان پشتیبانی کرد و گفت مقامات ارشد نظامی نیز این موضوع اولویت داشتن مبحث سایبر اتک را گوشزد نموده‌اند، دیگر مطمئن شدم خبرهایی بوده و من نمی‌دانستم. حالا یاد قصه‌ای می‌افتم که خیلی وقت پیش در یکی از مجلات خوانده بودم. می‌گفت زمانی که صحبت ورود تلوزیون رنگی به ایران بود بعضی مردم موجه و به ظاهر کتاب‌خوانده و روشنفکر‌مآب را می‌دیدی که در محافل دوستانه سخنوری می‌کنند و از کارگرهایی می‌گفتند که شاه از فیلیپین آورده است ایران و بناست در محل ساختمان رادیو-تلوزیون هر روز سطل سطل رنگ بریزند در کانال‌های مخصوص این کار!

Advertisements