و من حالا یک آدمم که ویج است. و وقتی می‌گویند «گیج و ویج» لابد کلمه ٬خود کلمه٬ کم آورده است. لابد «گیج» ٬با همه‌ی بی‌ابهتش٬ آن پیچ‌خوردگی و پا در هوایی را که گیجی مثل من دارد٬ برملا نمی‌کند. «گیج» حالا -چه کلمه باشد چه من- کم آورده است. و حالا من امروز یک ویج خوشحالم اصلن.